Sunday, June 24, 2018

ಹೊರನಾಡಿನ ಶೃಂಗಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಕೋರವಂಗಲದ ಮಣಿಗಳು

 ಭಾವದ ಹುತ್ತ  ಬೆಳೆದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ನೆನಪುಗಳ ಗಣಿಯನ್ನು ಸದಾ ಒಂದು ಉರಗ ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ..

ಫೇಮ್ ಫೇಮ್.. ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬಸ್ಸು ಬಂದು ನಿಂತಾಗ.. ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಕಸ್ತೂರಿ ನಿವಾಸದ "ನೀ ಬಂದು ನಿಂತಾಗ ನಿಂತು ನೀ ನಕ್ಕಾಗ.. ನಕ್ಕು ನೀ ಸೆಳೆದಾಗ ಸೋತೆ ನಾನಾಗ" ಹಾಡು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು..

ಬಸ್ಸು ಬಂದಿತ್ತು.. ಬಂದು ನಕ್ಕಿತ್ತು.. ನಕ್ಕು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆದಿತ್ತು.. ಸೊತ್ತಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ನಾವಲ್ಲ.. ಯಾರೂ ಅಂದಿರಾ.. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತೆ ಉತ್ತರ ನೋಡಿ..

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಡ್ಲಿ ಚಟ್ನಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬಸ್ಸಿನ ಒಡಲಲ್ಲಿ ಕೂತಾಗ.. ಇದೊಂದು ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ ಪ್ರವಾಸ ಆಗುತ್ತೆ ಅನ್ನುವ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಸುಳಿವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ..

ಬಸ್ಸೊಳಗೆ ಕಲರವ... ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು.. ಬೆಳೆದ ಮಕ್ಕಳು.. ಮೂರು ತಲೆಮಾರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು.. ಎಲ್ಲರೂ ತುಂಬಿದ್ದರು.. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರ ವಯಸ್ಸು ಹತ್ತು ದಾಟಿರಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬಿತ್ತು..

ನಾನೂ.. ಜ್ಞಾನೇಶ.. ನಮ್ಮ ಬಸ್ಸಿನ ಸಾರಥಿಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹರಟುತ್ತ ಅವರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು.. ಬಸ್ಸಿನ ಒಳಗಡೆ ಮಸ್ತಿ ನೆಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.. ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರಿ.. ಹಾಡುಗಳ ಸಾಲು.. ನೆಡೆದಿತ್ತು.. ಇದರ ಮಧ್ಯೆ ಹದವಾಗಿ ಹುರಿದು ಖಾರ ಹಾಕಿದ್ದ ಕಡಲೆ ಬೀಜ, ಚಕ್ಕುಲಿ.. ಕಡಲೆ ಪುರಿ.. ಎಲ್ಲವೂ ಬೆರೆತು ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಗಮ್ಮತ್ತು ನೀಡಿತ್ತು..

ಹೆಬ್ಬಾವಿನ ಹಾಗೆ ಮಲಗಿದ್ದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಾಗಾಲೋಟದಿ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು ಬಸ್ಸು..  ಆಡಿ ಕಾರು ಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು.. ಇತ್ತೀಚಿಗಷ್ಟೇ ಮುಗಿದಿದ್ದ ಕರುನಾಡಿನ ಚುನಾವಣೆ .. ತೋಟ, ಗದ್ದೆ.. ಲಾರಿ ವ್ಯಾಪಾರ.. ಹರಾಜು.. ಬಸ್ಸು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ.. ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು..
ಮೋಡಗಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ 
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಾರಿಸಿದ್ದ ಇಡ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಸ್ಥಾನ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ.. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮತ್ತೆ ಅದಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುವುದು ಬೇಡವೆನಿಸಿದ್ದರೂ.. ಬಂದ ದಾರಿಯಷ್ಟೇ ಮತ್ತೆ ಸಾಗಬೇಕಾದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಹೆಂಗಸರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಂದು ಬ್ರೇಕ್ ಕೊಡು ಉದ್ದೇಶದಿಂದ.. ಕೋರವಂಗಲದ ಗುರುಗಳ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಶ್ರೀ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ದಾಳಿಯಿಟ್ಟೆವು... ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ಮುಂಚೆ ಅವರು ಬಂದಿದ್ದರು...

ನಾವು ಹೊತ್ತು ತಂದಿದ್ದ ಪುಲಾವ್, ಮೊಸರನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಖಾರವಾದ ಕಡಲೆ ಬೀಜ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಅಣೆಕಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿತು.. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಾತುಕತೆ.. ಗುರುಗಳು ಭಗವತ್ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಸುತ್ತಿರುವ ಗಣಪತಿ ದೇವಾಲಯದ ಅಡಿಪಾಯದ ಕೆಲಸ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ತಿಳುವಳಿಕೆ.. ನಂತರ ನೆಡೆದದ್ದು ಚಮತ್ಕಾರ..

ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಬಿಸಾಕಿ.. ಅದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು.. ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣಿನ ತರಹ ಅದರ ಹೂರಣ ಬಗೆದು.. ಸಿಹಿಯಾದ  ಹಣ್ಣು ರುಚಿಯಾಗುವ ಹಾಗೆ.. ತಿಳಿಯಾಗಿ ವಿಷಯವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿಸುವ ನಾಗರಾಜ್ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಅವರ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಸೊಗಸಾದ ತೇರು ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು..


ತಳ್ಳು ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುಪರಾಕ್ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಧುರವಾಗಿಸಿದರು..

ಮುಂದೆ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ಘಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಬಸ್ಸು ಕಾಡಿನ ಹಾದಿಯನ್ನು ಸೀಳಿಕೊಂಡು ನುಗ್ಗುತ್ತಿತ್ತು..

ಇಳೆಯನ್ನು ತೋಯಿಸಿದ ಮಳೆ
ಮಳೆಯಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸಿದ ಕಾನನ
ಆ ಮಣ್ಣಿನ ಘಮಲು
ಗಿರಿಗೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವ ಮೋಡಗಳು
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಂಡೆಗಳ ಮಧ್ಯದಿಂದ
ಧುಮುಕುವ ಝರಿಗಳು
ಈ ಪ್ರವಾಸವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿಸಿದ್ದವು.



ಚಳಿ ಇತ್ತೇ.. ?
ಹೌದು ಚಳಿ ಇತ್ತು
ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತಾ?
ಹೌದು ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು
ಆದರೆ ಯಾರಿಗೂ ಚಳಿಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಕಾರಣ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸು ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿತ್ತು..
ಹಕ್ಕಿ ನೆಂದರೂ ಅದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಗರಿಗಳು ಒದ್ದೆಯಾಗೋಲ್ಲ ಕಾರಣ ಗರಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ತೈಲದ ಲೇಪ..
ಹಾಗೆಯೇ ನಾವೂ ಕೂಡ.. ನಮ್ಮ ಮೈ ಮನಸ್ಸು ಹಗುರಾಗಿತ್ತು.. ಚಳಿ ಓಡಿ ಹೋಗಿತ್ತು..

ಹೊರನಾಡಿನ ಮನೆ ಬೇಕೆಂದಿವಳು
ಕುಳಿತಿಹಳಿಲ್ಲಿ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ..
ದೇವಾನುದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡಗಳ ತಾಣ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು..
ಮನುಜರ ಅಹಂ ಇಳಿದು ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುವ ಪಯಣ ಸುಂದರವಾಗಿರಲಿ
ಎನ್ನುವ ಸಂದೇಶ ಹೊತ್ತು ನಿಂತಿರುವ ಈ ದೇಗುಲಗಳ ಪಯಣ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದ ನೀಡಿತ್ತು..

ಹೊರನಾಡಿಗೆ ಬಂದಾಗ. ಚುಮು ಚುಮು ಮಳೆ..ರೂಮಿನೊಳಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು.. ಸುಸ್ತು ಪರಿಹಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮೋರೆ ತೊಳೆದು ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇಶ್ವರಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ.. ಮನದೊಳಗೆ ಭಕ್ತಿಯ ಶಕ್ತಿ ಜಾಗೃತಿಗೊಂಡಿತ್ತು..

ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಆಕೆಯ ಮೊಗವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ನೋಡಿದರೂ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನದೊಳಗೆ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಒಂದೇ "ಓಂ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇಶ್ವರಿಯೇ ನಮಃ"



ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇಶ್ವರಿ ತಾಯಿ ನೀಡಿದ ಪ್ರಸಾದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಮುಂಜಾವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ ಮಲಗಿದಾಗ.. ಕೈಲಾಸವನ್ನೇ ಕಂಡಷ್ಟು ಸಂತಸ ಮನದಲ್ಲಿ..

ಚಂಡಿಕಾ ಹೋಮಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ನೆಡೆದಿದ್ದವು.. ಮಾತೆ ಕಾಳಿ, ಮಾತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಮಾತೆ ಸರಸ್ವತಿಯ ಸಂಗಮವಾದ ಈ ಚಂಡಿಕಾ ಅಥವಾ ಚಂಡಿಯ ಹೋಮ ನಾ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ನೋಡಿದ್ದು ..ಒಳ್ಳೆಯ ಅನುಭವ ಕೊಟ್ಟಿತು.. ಯಾವುದೇ ದೇಗುಲಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷ ಇದ್ದರೆ ಹೆಚ್ಚು.. ಜನಸಂದಣಿ, ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೆಲ್ಲೂ ಹೋಗುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಇದ್ದದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು.. ಹೊರನಾಡಿನ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೆ ದೇವಾಲಯದಿ ನಾವು ಇದ್ದದ್ದು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಏಳು ಘಂಟೆಗೂ ಹೆಚ್ಚು.. ಆ ಮಂತ್ರ ಪಠಣಗಳು.. ಘಂಟಾನಾದ... ತಾಯಿ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇಶ್ವರಿಯ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕೆಂದಾಗ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಅವಕಾಶ.. ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ... ಆ ಧೂಮ.. ತುಪ್ಪದ ಸುವಾಸನೆ.. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು..





ಮಹಾಮಂಗಳಾರತಿ ಸಮಯ.. ಮಂತ್ರಘೋಷಗಳು ತಾರಕಕ್ಕೆ ಏರಿದ್ದವು... ಸಾಲು ಸಾಲು ದೀಪಗಳು .. ತಾಯಿಯ ಮೊಗವನ್ನು ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದವು.. ಪ್ರಸಾದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಧನ್ಯತೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದು.. ಶೃಂಗೇರಿ ಶಾರದಾಂಬೆಯ ದರುಶನಕ್ಕೆ..

ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತಿದ್ದ ತುಂಗೆ.. ಮುಗಿಲಿಂದ ಹನಿಯುತಿದ್ದ  ಮಳೆ.. ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಾಕಿ ಕೆಳಗೆ ಬಂದೆವು.. ದಿನವೂ ಟೇಬಲಿನಲ್ಲಿ ಕೂತು.. ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತಿಂದು ಸಾಕಾಗಿದ್ದ ನಮಗೆ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾವಣೆ ಬಯಸಿತ್ತು.. ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಹೋಟೆಲಲ್ಲ.. ಮನೆಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲ.. ಆ  ರೀತಿಯ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ನಾವು ಹೋದೆವು..

ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಬಾಳೆ ಎಲೆ..ಕುಡಿಯಲು ನೀರು.. ಇಡ್ಲಿ.. ಪೂರಿ.. ಚಟ್ನಿ.. ಸಾಗು.. ಕಾಫೀ .. ಟೀ.. ಹಾಲು.. ವಾಹ್ ಸುಂದರ ಅನುಭವ.. ಶೃಂಗೇರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವಾಗ ತಿಂಡಿಗಾಗಿ ಸ್ಥಳ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅಲೆಯುವ ಶ್ರಮ ತಪ್ಪಿತು..


ಪಾದಪೂಜೆ ಮಾಡಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು.. ಗುರುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡುವ ಸಂಭ್ರಮ.. ಅವರ ಕೈಯಿಂದ ಪ್ರಸಾದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಯೋಗ.. ವಾಹ್.. ಸುಮಾರು ಎರಡು ಘಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಗುರುಗಳು ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಂಡ ಕಣ್ಣುಗಳು ಧನ್ಯ ಎಂದವು.. ಆ ದೊಡ್ಡ ಗುರುಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಂತ್ರೋಚ್ಛಾರಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದವು..

"ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೇದಾಗಲಪ್ಪಾ" ಆ ಗುರುಗಳ ಮಧುರ ಧ್ವನಿ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಗುಯ್ ಗುಟ್ಟುತ್ತಿದೆ. .

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಜಳಕ ಮುಗಿಸಿ ನದಿ ತೀರದೆಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದೆ..

ಜಿಟಿ ಜಿಟಿ ಮಳೆ..
ಮೈತೊಳೆದುಕೊಂಡು ನಲಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಟ್ಟ ಸಾಲುಗಳು
ಮೋಡಗಳು ಬೆಟ್ಟಗಳಿಗೆ ನಾ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಮುತ್ತಿಕ್ಕುತಿದ್ದ ದೃಶ್ಯಗಳು
ಆದಿ ಗುರು ಶ್ರೀ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಓಡಾಡಿದ ನೆಲ
ತನ್ನ ಆಹಾರ ಸರಪಳಿ ಮರೆತು ಪ್ರಸವ ವೇದನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಂಡೂಕಕ್ಕೆ ನೆರಳು ನೀಡಿದ ಪುಣ್ಯ ತಾಣ
ತಾಯಿ ಶಾರದಾಂಬೆಯನ್ನು ಕಂಡ ಕಣ್ಣುಗಳು.. ವಾಹ್ ಹೊರಗಿನ ಮಳೆ ದೇಹವನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಿದ್ದರೆ.. ಒಳಗೆ ನೆಡೆಯುತಿದ್ದ ನೆನಪುಗಳ ಮಂಥನ  ಮನವನ್ನು ತೋಯಿಸುತ್ತಿದ್ದವು..


ಗುರುಗಳು ತಮ್ಮ ಪೂಜೆಯ ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಾಯಿ ಶಾರದಾಂಬೆಯ ದೇಗುಲಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದ ದೃಶ್ಯ ಮನವನ್ನು ತುಂಬಿಸಿತು..

ಬೆಳಗಿನ ಉಪಹಾರ ಮುಗಿಸಿ ಬಸ್ಸನ್ನು ಹತ್ತಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಕರ್ತವ್ಯದ ಕರೆ.. ಈ ಮಾಯಾನಗರಿಗೆ ಬರಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು.. ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿಂದ ತಾಯಿ ಶಾರದಾಂಬೆಗೆ ಕೈ ಮುಗಿದು.. ನಮ್ಮನ್ನು ಹರಸು ತಾಯೆ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡು ಹೊರಟೆವು..







ಮುಂದೆ.. ಮುಂದೆ.. ಮುಂದೆ.. ಮುಂದೆ.. ಮುಂದೆ.. ಮುಂದೆ.. ಮುಂದೆ.. ಮುಂದೆ.. ಮುಂದೆ.. ಮುಂದೆ.. ಮುಂದೆ.. ಮುಂದೆ..

ಹ ಹ ಹ ಹ ಹ ಹ ಹ ಹ

ಮುಂದೆ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ನೆಡೆಯಿತು.. ಮನುಜನ ಬಾಳಿಗೆ ನವರಸಗಳು ಮುಖ್ಯ.. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿ ರಸಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂದಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ.. ಇಂದು ಹಾಸ್ಯ ರಸ.. ಮನೋರಂಜನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದ್ದೆವು.. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಾರಥಿಗಳಾಗಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಪುಟಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಜನನಿಯರು.. .. ಹಾಡು.. ನೃತ್ಯ ... ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರಿ.. ಹಾಸ್ಯ ಜೋರಾಗಿತ್ತು.. ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡುಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಟೆಪ್ಪುಗಳು ಸೂಪರ್ ಇದ್ದವು.. ಹಿರಿಯರು.. ಕಿರಿಯರು ಎನ್ನದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದರು..

ಇದರ ನಡುವೆ.. ಹೆಬ್ಬಾವಿನ ಹಾಗೆ ಸುತ್ತಿ ಸುತ್ತಿ ಒಮ್ಮೆ ಮೇಲೇರುತ್ತಿದ್ದ .. ಒಮ್ಮೆ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಬಸ್ಸು.. ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಹಾಸನದ ಕಡೆಗೆ ಪಯಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ಅತ್ತ ಕಂದರ.. ಇತ್ತ ಗಿರಿ... ಇದರ ನಡುವೆ ಮೋಡಗಳ ಚಲ್ಲಾಟ.. ಒಂದು ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಇದ್ದರೆ.. ಇನ್ನೊಂದು ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳ ಮುತ್ತಿಗೆ.. ಹೀಗೆ ಸಾಗಿತ್ತು.. ಹಾಸನ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿದ್ದ ಇಡ್ಲಿ, ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ... ಪೂರಿ.. ಸಾಗು.. ಕಾಫಿ.. ಟೀಗಳು.. ಬನ್ನು.. ಕಡಲೇಕಾಯಿ ಬೀಜ.. ಚಕ್ಕುಲಿ.. ಎಲ್ಲವೂ ವಾತಾಪಿ ಜೀರ್ಣೋಭವವಾಗಿತ್ತು..

ಹೋಟೆಲ್ ರಾಮ ಕಂಡೊಡನೆ.. ಟೇಬಲಿನತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ.. ತಂದಿಟ್ಟ ಸರಕುಗಳನ್ನು ತುಟಿ ಪಿಟಿಕ್ ಮಾಡದೆ ಹೊಟ್ಟೆಗಿಳಿಸಿದೆವು.. ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಆಹಾರ ಬಿದ್ದೊಡನೆ.. ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಸಿಕ್ಕಿದ ಮೊಬೈಲಿನ ಹಾಗೆ ಮತ್ತೆ ಶುರುವಾಯಿತು  ಬಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಸಂಭ್ರಮ..

ಮೂರು ದಿನ ಕಳೆದದ್ದು ಹೇಗೆ. .ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ಉತ್ತರವಿರಲಿಲ್ಲ.. ಏ ದಿಲ್ ಮಾಂಗೆ ಮೋರ್  ಎನ್ನುವ ವಾಕ್ಯ ಎಲ್ಲರ ತುಟಿಯ ಮೇಲಿತ್ತು .

ಈ ಪ್ರವಾಸದ ವಿಶೇಷಗಳು

೧) ಬಸ್ಸಿನ ಸಾರಥಿ ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಆತನ ಸಹಾಯಕ ಶಿವೂ.. ಒಂದು ಚೂರು ಮೋರೆಯನ್ನು  ಗಂಟು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳದೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಜೊತೆ ಸಹಕರಿಸಿದ್ದು
೨) ಮಕ್ಕಳು ಪುಟಾಣಿಗಳಾಗಿದ್ದು.. ದೊಡ್ಡವರು ಮಕ್ಕಳಾಗಿದ್ದು
೩) ತಾಯಿ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇಶ್ವರಿಯ ಸುದೀರ್ಘ ದರ್ಶನ
೪) ಭಕ್ತಿ ಶಕ್ತಿ ಕೂಡಿದ ಚಂಡಿಕಾ ಹೋಮ
೫) ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತಿದ್ದ ತುಂಗಾ ತೀರಾ
೬) ಶೃಂಗೇರಿಯ ಗುರುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದ್ದು.. ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು
೭) ತಾಯಿ  ಶಾರದಾಬೆಯ ಆಶೀರ್ವಾದ
೮) ಘಟ್ಟ ಪ್ರದೇಶದ ತಾಣ.. ಹಸಿರಾಗಿ ಉಸಿರಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದು
೯) ಶೃಂಗೇರಿಯ ಮನೆಯ ಹೋಟೆಲಿನ ಬಾಳೆ ಎಲೆಯ ಉಪಹಾರ
೧೦) ಕಡೆಗೆ ಸೋತಿದ್ದು ಏನೂ ಅಂದರೆ.. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು

ಈ ಪ್ರವಾಸದಿಂದ ಸಿಕ್ಕ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ರಥವನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ವಿಶ್ವಾಸ ನಮ್ಮೆಲರದು..

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರೊ ಸೇರೋಣ.. ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡೋಣ ಎನ್ನುವ ಆಶಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು

"ನಗು ನಗುತಾ ನಲಿ ನಲಿ 
ಎಲ್ಲಾ ದೇವನ ಕಲೆ ಎ೦ದೇ ನೀ ತಿಳಿ 
ಅದರಿ೦ದ ನೀ ಕಲಿ 
ನಗು ನಗುತಾ ನಲಿ ನಲಿ 
ಏನೇ ಆಗಲಿ"

Tuesday, March 20, 2018

Alemaarigalu @ Shivagange.. 28th Foot steps

Hibernation...is a wonderful word...sometimes it is a blessing....sometimes it is bane..but it depends how you take it....

unbelievable.. 2010-2013 saw wooping 25 trips/treks...but the next four years form 2013 to 2018 could able to stamp only two steps...shame shame...

But as usual there was plenty reasons, season and of courses excuses....:-)

It also seen The Buddy .. Prashanth...the pillar around which I used to plan the trips walked in to USA, Smarty Latesh and Saint Yashdeep got in to the whirlpool called "Marriage"... smiling assasin Anil got int o weedlock...and so on...and above all..myself..went in to silos... and Alemaarigalu group went in to deep hibernation....

our 26th Trip was to Chitradurga and 27th was a trek to Channagiri (will write on that soon)

Now the 2018 year opened the can of worms..and I decided to put the things in to the back burner..and move my best foot!!!

So JIT (just in time) call.. we were on the road...

It was a bike trip to Shivagange..a good 50kms ride from Bangalore on the Tumkur Road Highway. 
Sandeep, Latesh, Soma, Giri, Kishor, Vinay and myself ... the seven samurai parked our bikes for the first photo session.

Our Alemaarigalu group is like a Alcohol...you taste it..you will never walk back..."Sandeep..take a selfie or a group photo know" I screamed....

Sandeep as usual obliged..and asked one senior citizen to freeze us....instead..the gentle man decided to freeze with us...see the photo :-)

Then on it was LOL on the road..cracking one after the another joke on the bike..laughing our loud...our speedometer was playing between 40 - 60 kms/hr...our safe speed....

Bikes were filled, but not our stomach so decided to break at Agarwal...it was a nice breakfast session..there were chairs...and tables..but we jumped in to one table and started biting each other plates :-)

We are there...and so the smile exists...we could change any situation in to a world war of laughter...

As usual, time was never on our priority...enjoyed each and every bit till we reach the base of the hillock ..SHIVAGANGE.


Slow and steady wins the race... right....after a long time we were on the song...never wanted to miss the fun...and something different trek was on the cards for us.

A corporate folks were doing a CSR activity.. picking up the plastic trash on the way to the summit.  Picking up used water bottles, tins and bundling together and informing the temple authorities about the quantum of non bio degradable trash!

Alemaarigalu team too joined the folks, and we spent about an hour, giving our hands in their noble cause. 

We reached Olakal teertha.  A small temple complex inside a cave.  A small hole in a stone fetches water to the devotees.. It is believed to be on the basis of papa-punya.  Whatever it is, myth or scientific reasoning, the places attracts people and amazes the people across. 

From here the sun was blazing, no cover, no shadow... it was scorching heat that tried to kill our spirit. But we are we...nothing can stop us :-)





A long photo session, A long walk to the summit increased our tempo.  Joining us couple of college students who brought our college days in front of our eyes..

We spent a good amount of time on the top, team was split in to three....one gang was on a photo spree mode...the second was on a resting mode...the third one was on playful mood with feeding monkeys :-)

The last stretch to the hillock really test your nerves, but need not be getting in to panic mode, railings helps us to lean on, and move slowly.   and of course the vendors with butter milk, juice, chats helps you to pep up. 




While coming down one team of us went to Shiva Temple almost near the base of the hillock.  Here it is a magical shivalinga..  We know, we get ghee from butter when heated.  Here when ghee is smeared on the shivalinga, we get butter.  Indeed a special temple. It is very old temple believed to have a cave leading to Kashi.  

All of us refreshed.. rejuvenated and of course gearing for the next trip.  

We reached Nelamangala Toll and had a small eating session, before we said bye to all..and promised to meet soon on a next trip/trek..

The highlights of this trip :
  • Alemaarigalu started in 2010, Sandeep was on the pillion always, and I was on the riding seat, positions changed.. Sandeep riding his activa with lovely confidence was a find of this trip.
  • Kishor riding royal enfield.. i remembered bike riders in the well in the circus.  Clean riding superb kishor.
  • Latesh inspires us with dead drop comedy. 
  • Soma the confident riding of RE. 
  • Giri ,lovely freezes with the camera, and of course with his bundle of talent in the literature 
  • Vinay.. the super cool guy who joined us after a marathon 6 years.  His presence was a cool as cucumber
  • The cost of the trip excluding the fuel ....hu ha ha ha ha Rs. 246.00 was a full paisa vasool. 
Alemaarigalu zindabad!!!


Friday, December 22, 2017

ಭಾವನೆಗಳ ಭತ್ತದ ... ಬತ್ತದ.... ಕಣಜ.. ಕುಮಾರ ಪರ್ವತ

ಮೊಬೈಲ್ ಚಾರ್ಜ್ ಕಮ್ಮಿ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ..

ಹೌದ ಸರಿ ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ 

ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಚಾರ್ಜ್ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿದೆ 

ಸರಿ ಚಾರ್ಜ್ ಆಗ್ತೀನಿ 

ಶ್ರೀ ನಿನ್ನ ಎನರ್ಜಿ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿದೆ.. 

ಸರಿ ಕುಮಾರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ  ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ.. 

ಅರೆ ಇದೇನಿದು ಸಡನ್ ವಿಭಿನ್ನ ಉತ್ತರ ಅಂದಿರಾ.. ಅದು ಕುಮಾರ ಪರ್ವತದ ತಾಕತ್ತು.. ನನ್ನ ಇಷ್ಟವಾದ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಂಟು.. ಇದು ನನ್ನ ಎಂಟನೇ ಬಾರಿಗೆ ಕುಮಾರ ಪರ್ವತದ ಮಡಿಲಿಗೆ.. 

ಹೇಳಬೇಕಿದ್ದು ನೂರಾರು.. ಹೇಳೋಕೆ ಹೊರಟ್ಟಿದ್ದು ಹತ್ತಾರು.. ಹೇಳಿದ್ದು ಒಂದೆರಡು.. ಹೌದು.. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಕುಮಾರಪರ್ವತ ವಿಭಿನ್ನ ಅನುಭವ ಕೊಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ.. ನನ್ನ ಭಾವುಕ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಕೊಡುವ ತಾಣವೂ ಹೌದು.. 
ಮಹಾ ಪರ್ವ... ಇಲ್ಲಿಂದ ಶುರು.. 
ನವೆಂಬರ್ ಹತ್ತು.. ಚಳಿ ಚಳಿ ಎನ್ನುವ ರಾತ್ರಿ .. ಕುಕ್ಕೆ ಸುಬ್ರಮಣ್ಯದ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಾಗ.. . ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಿಲ್ಲದ ದೇಹ.. ಶ್ರೀ ನಾನಿದ್ದೇನೆ.. ನಡಿ ಆಗಿದ್ದು ಆಗಲಿ ಎನ್ನುವ ಮನಸ್ಸು.. ಎಂದಿನಂತೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತು ದಾರಿ ದೀಪವಾಯಿತು.. 

ರಾತ್ರಿ ಇಡೀ.. ಮಾತು ಮಾತು ಮಾತು.. ಮುಗಿಯದ ಮಾತು.. ನಗು.. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಮಂಜರಾಬಾದ್ ಕೋಟೆ ಆಸು ಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸು ಹೆಡ್ ಲ್ಯಾಂಪ್ ಕೆಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ನಿಂತಾಗ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಕಣ್ಣು ಎಳೆಯಲು ಶುರುಮಾಡಿತು.. ಆಗಿದ್ದಾಗಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಅಂತ.. ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ್ದಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು.. ಇಳೀರಿ ಇಳೀರಿ ಇದೆ ಕಡೆಯ ಸ್ಟಾಪ್ ಎಂದಾಗ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟರೆ ಕುಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಯಾಗಿತ್ತು.. 

ಮನಸು ಸಾಂದ್ರತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಹಕ್ಕಿಯ ಹಾಗೆ ಹಗುರವಾಗುವ ಸಮಯ.. ಬೆಳಗಿನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ.. ಕುಮಾರಕೃಪಾ ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ಇಡ್ಲಿ ವಡೆ ಬನ್ನು ತಿಂದು.. ಹೊರಟಾಗ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಗುರವಾಗಿತ್ತು.. ಕಾರಣ ನನ್ನ ಮಾಮೂಲಿ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ.. :-)

"ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ.. ಬಂದ ಬಾಲ ರಾಮ" ಎನ್ನುವ ಕರುಣಾಮಯಿ ಚಿತ್ರದ ಹಾಡಿನಂತೆ..  ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಾರಣದ ಪಥದಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಾ ಸಾಗಿದೆ.. ದೇಹಕ್ಕೆ ಮಾತು ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ.. ಮನಸ್ಸು ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿತ್ತು.. ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ಧಾರಾವಾಹಿಗಳ ನಡುವೆ ನುಸುಳಿ ಬರುವಂತೆ.. ಕೊಂಚ ಮಾತು.. ಕೊಂಚ ನಗು.. ಅಷ್ಟೇ.. 

ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯೋಚನೆಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ.. ತುತ್ತ ತುದಿ ತಲುಪುತ್ತೇವೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊಂದಲ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಅನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವ ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಹೊರಟಿದ್ದೆ.. ನಿತ್ಯ ಹರಿದ್ವರ್ಣ ಕಾಡಿನ ಹಾದಿ... ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವ.. ಜೀರಂಬೆಗಳ ಝೇಂಕಾರ.. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಸದ್ದಾಗುವ ಎಳೆಗಳ  ನಿನಾದ.. ಗಾಳಿ ಎಲ್ಲಿ ಬೀಸಿತೋ.. ಎಲ್ಲಿ ಬಂತೋ ಅರಿಯದೆ ಮರಗಿಡಗಳ ತೂಗಾಟ.. ಹಸಿಯಾದ ಆದರೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಮಣ್ಣು.. ಆ ಮಣ್ಣಿನ ಹದವಾದ ವಾಸನೆ.. ಒಂದು  ರೀತಿಯ ಭಾವುಕ ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತ್ತು.. 

ಆಶ್ಚರ್ಯ ಅಂದರೆ.. ಹಿಂದಿನ ಚಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಬೆವರಿನ ಮುದ್ದೆಯಾಗಿ.. ಸುಸ್ತಾಗಿ.. ಸಾಕಪ್ಪ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನಸ್ಸು ಇಂದು.. ಅದರ ಯಾವ ಸುಳಿವು ಕೊಡದೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದದ್ದು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆಯಾಸ.. ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಮೆಲ್ಲಗೆ ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗಿದ್ದು.. ಇದುವರೆಗೂ ನನಗೆ ಈ ಅನುಭವ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಜೊತೆಯಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಅಂದೇ ಕುಮಾರ ಪರ್ವತದ ತುತ್ತ ತುದಿ ತಲುಪಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವ ವಿಶ್ವಾಸ.. ಆದರೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಏನೇನೋ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೆ.. ಕವಿರತ್ನ ಕಾಳಿದಾಸ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣಾವ್ರು ಹೇಳಿದಂತೆ "ಸ್ನಾನಗೀನ ಎಲ್ಲಾ ದೇಹಕ್ಕಲ್ಲ ಕಂದಾ ಮನಸ್ಸಿಗೆ" ತರಹ ಈ ಚಾರಣ ದೇಹಕ್ಕಲ್ಲ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಎಂದು ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಸುಮ್ಮನೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಹೋದೆ.. 

ಮಧ್ಯೆ ಭೀಮನಕಲ್ಲಿನ ಹತ್ತಿರ ಸಿಗುವ ತೊರೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ವಿಶ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊಟ್ಟೆ  ತುಂಬಾ ನೀರು ಕುಡಿದು ಮತ್ತೆ ಹೊರತು ನಿಂತಾಗ ಮತ್ತೆ ಹುರುಪು ಮೈಗೂಡಿತ್ತು. .. 

ಭಟ್ಟರ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಹೊಟ್ಟೆ ಪಕ ಪಕ ಅನ್ನುತ್ತಿತ್ತು.. ಭಟ್ಟರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ.. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದಾಗ ಖುಷಿಯಾಯಿತು.. ಇದು ನನ್ನ ಎಂಟನೇ ಚಾರಣ ಎಂದಾಗ.. ಹಳೆಯ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು.. ಪುಷ್ಕಳವಾದ ಊಟ... ಹಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಲಗುವ ಅಂದು... ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಆಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಭಟ್ಟರ ಮನೆಯ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ಸೊಬಗನ್ನು ಸವಿಯುವ ಎಂಬ ಹಂಬಲ ಹೊತ್ತು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದೆ.. ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟಾಗ ಆಗಲೇ ಕತ್ತಲೆ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು.. 

ಮರುದಿನಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಬೇಕಾದ್ದರಿಂದ ಒಂದಷ್ಟು ವ್ಯಾಯಾಮ ಆಗಲಿ ಎಂದು ಜೀವದ ಗೆಳೆಯನೊಡನೆ ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ ಬಂದೆ.. ಒಂದಷ್ಟು ಮೌನ.. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಮಾತು.. ನಗು.. ಹಾಸ್ಯ.. ಒಂದಷ್ಟು ಗೊಂದಲಗಳ ನಿವಾರಣೆ.. 

ವಾಪಸ್ ಬಂದಾಗ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಬಂದಿದ್ದವರು ಚಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಾಕಿದ್ದರು.. ಅದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಒಂದಷ್ಟು ಚಿತ್ರಗಳು.. ತಮಾಷೆ.. ಸುಂದರ ಸಮಯ ಕಳೆದದ್ದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.. 

ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಊಟ ಮಾಡಿ ಮಲಗಿದ್ದೆ ಗೊತ್ತು.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆಗಲೇ ದಿನಕರ ತನ್ನ ಕಚೇರಿಗೆ ಬಂದು ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತಾಗಿತ್ತು.. ಪ್ರಾತಃವಿಧಿ ಮುಗಿಸಿ.. ಮತ್ತೆ ಅಲೆದಾಟ.. ಆದರೆ ಇಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಕೂತು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುವಷ್ಟು ಮಾತು ಇದೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು.. ಆರಾಮಾಗಿ ಕೂತು ಮಾತಾಡಿದೆವು.. ಸುಮಾರು ಮೂರು ತಾಸು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಓಡಿತು.. 
ಒಂದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಆಸರೆ.. !
ಕುಮಾರ ಪರ್ವತ ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂತೆ.. ಅದರೊಳಗಿಂದ ಹಿಂದಿನ ಅನುಭವಗಳು ಸಿನಿಮಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂತು.. ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಸಿನೆಮಾಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಾ ಹಾಗೆ.. ಬಿಳಿಯ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿದ್ದು.. ಶ್ವೇತಾ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿ.. ನಂತರ ಆ ರವಿಯ ಪ್ರಭೆ ಕಾಣಿಸಿತು.. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಮಾತು.. ಒಂದಷ್ಟು ದುಃಖ ಹಂಚಿಕೊಂಡೆ.. ಇದು ನ್ಯಾಯವೇ ಅಂದೇ.. ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಮುಗುಳುನಗೆಯೊಂದೇಸಿಕ್ಕಿದ್ದು .. ಕಣ್ಣುಗಳು ನೀರಿನ ಬಲೂನಾಗಿತ್ತು.. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗುಂಡು ಸೂಜಿ ಅಲ್ಲ ಹೂವಿನ ಪಕಳೆ ತಾಕಿದ್ದರು.. ಜೋಗದ ಜಲಪಾತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.. ಮೆಲ್ಲನೆ ನನಗೆ ಅರಿಯದೆ ಒಂದು ಹತ್ತಿಯ ವಸ್ತ್ರ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತಿತು.. ಆಶ್ಚರ್ಯ.. ಹತ್ತಿಯ ಬಟ್ಟೆ ಸುಯ್ ಅಂತ  ಕಣ್ಣಲ್ಲಿನ ಲಿಂಗನಮಕ್ಕಿಯನ್ನು ಹೀರಿಕೊಂಡಿತು.. ಮನಸ್ಸು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಹಗುರವಾದವು.. 



ಸೂರ್ಯ ಆಗಲೇ ನೆತ್ತಿಯನ್ನು ಸುಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದ.. ಸರಿ ವಾಪಾಸ್ ಹೋಗೋಣ ಅಂತ.. ಮತ್ತೆ ಭಟ್ಟರ ಮನೆಗೆ ಬಂದೆವು.. ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹೊರಬಂದೆ.. ಭಟ್ಟರು ನನ್ನ ಜನಿವಾರ ನೋಡಿ.. ಓಯ್.. ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮಾಡುವುದುಂಟೇ ಅಂದರು.. ಪರಿಕರ ಕೊಟ್ಟರೆ ಖಂಡಿತ ಅಂದೇ.. ಮುಂದಿನ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷ ಆ ಪರ್ವತದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ, ಸಂಧ್ಯಾವಂದನಾ ಆಹಾ ಆಗಲೇ ಹಗುರಾಗಿದ್ದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡಿತು.. 

ಭರ್ಜರಿ ಊಟ.. ಮತ್ತೆ ಇಳಿಯಲು ಶುರುವಾಯಿತು ನಮ್ಮ ಪಯಣ.. ಭಟ್ಟರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ನೆನಪಿಗೆ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅಗಾಧವಾದ ಉತ್ಸಾಹದ ಮೂಟೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ಇಳಿಯಲು ಶುರುವಾಯಿತು ಪಯಣ.. 
ತಂಡದ ಜೊತೆ ಒಂದು ಚಿತ್ರ 

ಯಾಕೋ ಮನಸ್ಸು ಮೂಕವಾಗಬೇಕು ಎನ್ನಿಸಿತು.. ಇರಲಿ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಒಂದಷ್ಟು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಬೇಕಲ್ಲವೇ.. ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ತಮಾಷೆಯ ಮಾತುಗಳು..  ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕಲರವ ಯಾವುದು ನನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಶಾಂತಿ, ನಿಶ್ಯಬ್ಧ.. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಇಷ್ಟೇ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಇದ್ದದ್ದು.. 

ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳೆಯ ಕೇಳಿದ "ತನ್ಹಾಯಿ ಬೇಕಿತ್ತು" ಅದಕ್ಕೆ ಅಂದೇ.. ಓಕೇ ಶ್ರೀ ಎಂದು ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿತಾಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದ.. 

ಆಹಾ.. ಈಗ ನನ್ನ ಫಾರ್ಮ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.. ಫೀಲಿಂಗ್ ಬೆಟರ್ ಅಂದೇ.. ಸೂಪರ್ ಎಂದಿತು ಅಶರೀರವಾಣಿಗಳು.. 
ಸವಾಲು, ಜವಾಬು.. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಸಿದ್ಧ.. 

ಮುಂದೆ ನೆಡೆದದ್ದು ಮ್ಯಾಜಿಕ್.. ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ.. ಬೆಟ್ಟದ ಬುಡ ತಲುಪಿದಾಗ ಆರಾಮ್ ಎನ್ನಿಸಿತು.. 

ನದಿಯ ಕಡೆ ಪಯಣ.. ನದಿಯ ನೀರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಧ್ಯಾನ.. ಮತ್ತೆ ಬಾಸ್ ಗಣಪನ ದರ್ಶನ.. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮುದ ನೀಡಿತು.. 
ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ದೇವಸ್ಥಾನ 

ಕುಕ್ಕೆ ಸುಬ್ರಮಣ್ಯನ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ.. ಕಾಲುಗಳು ಪದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವು .. ಆದರೆ ಆ ಮಹಾಮಹಿಮ ಸನ್ನಿಧಿ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನೆಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಉತ್ಸವ ಮೂರ್ತಿಯ ಮೆರವಣಿಗೆ... ಆ ಗಜರಾಜನ ಗಾಂಭೀರ್ಯ ನೆಡಿಗೆ.. ದೇವಸ್ಥಾನದೊಳಗೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಲು ಸಾಲು ಹಣತೆಗಳು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅಳಿಲು ಸೇವೆಯೂ ತಲುಪಿತು..

ಸಾಲು ಸಾಲು ದೀಪಗಳು 
ಗಜರಾಜನ ವೈಭವ 
ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ.. ನಮಿಸಿ.. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಪ್ರಸಾದ ಸೇವಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹುರುಪು ತುಂಬಿತು.. 
ಶಕ್ತಿ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ತುಂಬಿದ ಚಾರಣ 

ಮೊದಲೇ ನಿಗಧಿ ಪಡಿಸಿದ್ದ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕಾಲು ಚಾಚಿ ಮಲಗಿದಾಗ ಸ್ವರ್ಗ ಸುಖ.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರು ತಲುಪಿದೆವೋ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತಹ ನಿದ್ದೆ ... 

ಆರಾಮಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು.. ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಪುನರ್ ನೆನಪುಗಳು ಕಾಡತೊಡಗಿದವು.. 

ಯಾವುದೇ ಏರು ಪೇರಿಲ್ಲದೆ, ತ್ರಾಸದಾಯಕವಿಲ್ಲದ ಚಾರಣ ಇದಾಗಿತ್ತು.. ಕುಮಾರಪರ್ವತದ ಇನ್ನೊಂದು ಅನುಭವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದ ನೀಡಿತು.. ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಅಲೆಮಾರಿಗಳು ತಂಡವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಳಿಗೆ ತಲುಪುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು ಈ ಮನಸ್ಸು.. 
ಅಲೆಮಾರಿಗಳ ಪಯಣ ಶುರು 


೨೦೧೮ ರಲ್ಲಿ ಅಲೆಮಾರಿಗಳು ತಂಡದ ಸಾಹಸ ಮತ್ತೆ ಕೊಂಚ  ಬಹು ಧೀರ್ಘ ವಿರಾಮದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಮುಂದುವರೆಯಲಿದೆ!!!!

ಹೆಸರಿಗೆ ಒಂದು ಗುರುತು..